MIODUNKA PLAMISTA (Pulmonaria officinalis)

Miodunka zwana jest też płucnikiem lekarskim. Ziółko o niezwykle wszechstronnym działaniu leczniczym, stosowane od stuleci w wielu schorzeniach i dolegliwościach. W stanie dzikim często spotykana w zaroślach i zacienionych miejscach, a w ogródkach uprawiana dla ozdoby ze względu na różnobarwne kwiaty i ozdobne liście.

Należy do wieloletnich bylin z rodziny ogórecznikowatych. Surowcem leczniczym jest ziele zbierane wczesną wiosną. Po zbiorze należy ją suszyć w zacienionym przewiewnym miejscu.

Niestety, coraz rzadziej stosowana w farmacji, wręcz całkowicie pomijana podczas terapii schorzeń układu oddechowego, a jak sama nazwa wskazuje była stosowana do leczenia płuc i to z bardzo dobrym skutkiem.

Do głównych składników czynnych miodunki należą:

• flawonoidy
• allantoina
• saponiny
• związki krzemu
• śluzy
• garbniki
• kwasy (min. rozmarynowy, chlorogenowy)
• antocyjany
• Witaminy z grupy B
• sole mineralne

Wszystkie te składniki potrafią skutecznie leczyć i usuwać dolegliwości związane z układem oddechowym.

Preparaty na jej bazie oczyszczają drogi oddechowe, rozrzedzają śluz i pobudzają odkrztuszanie, likwidują stany zapalne, usuwają patogeny, działają przeciwgrzybiczo, przyspieszają bliznowacenie tkanek płucnych

Dlatego znajduje zastosowanie w leczeniu:

• schorzeń płuc: przewlekły kaszel, zapalenie płuc, oskrzeli, krtani
• astmy
• gruźlicy
• mukowiscydozy
• krwioplucia
• rozedmy płuc
• obrzęku płuc

Ale to nie wszystko.

Miodunka sprawdza się również w innych schorzeniach.

• doskonale odtruwa organizm
• działa przeciwzapalnie na skórę, przeciwtrądzikowo. Badania wykazały, że miodunka hamuje aktywność tyrozynazy, która odpowiedzialna jest za powstawanie przebarwień i piegów na skórze. Sprzyja to rozjaśnianiu np. wszelkich zmian skórnych związanych z wiekiem.
• pomaga w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych np. Parkinsona czy Alzheimera. W przypadku choroby Alzheimera występuje niedobór acetylocholiny – jednego z przekaźników układu nerwowego. Badania in vitro wykazały, że ekstrakty miodunki hamują jej rozkład.
• wspomaga leczenie schorzeń układu moczowego: krwiomocz, nietrzymanie moczu, schorzenia bakteryjne, podrażnienia nerek
• działanie kojące, przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, regenerujące miodunki pomaga w leczeniu chorób układu pokarmowego np biegunkach, osłabionej ścianie jelit, hemoroidach

Sposoby użycia:

Odwar ( schorzenia układu oddechowego, schorzenia skórne, hemoroidy): 1-2 łyżki ziela zalać 1 szklanką wody i gotować 10 min na małym ogniu. Odstawić na 30 min po czym przecedzić. Pić 4 razy dziennie po 50 ml.

Napar (problemy z oddychaniem, działa wykrztuśnie, stosować przy suchym kaszlu): 1 łyżkę suchego, rozdrobnionego ziela zalać szklanką wrzątku i odstawić na 15 min. Pić 3 razy dziennie.

Wino – przepis św. Hildegardy ( obrzęk płuc, długotrwały suchy kaszel, duszności: 3 łyżki świeżego ziela miodunki gotować przez 3 minuty w litrze czerwonego gronowego wina. Po ostudzeniu przecedzić. Pić 1 – 3 razy dziennie 150 ml przed posiłkiem.

Mieszanka na gruźlicę o. Klimuszki: wymieszać w równych ilościach ziele miodunki, poziewnika, przetacznika, rdestu, skrzypu, podbiału, babki lancetowatej i kocanki. Kopiastą łyżkę mieszanki zalać szklanką wrzątku, zaparzać 3 godziny. Pije się 3 razy dziennie szklankę naparu przed posiłkiem.

Tonik do twarzy wg dr. Różańskiego: Do 100 ml odwaru z miodunki dodać 100 ml przegotowanej wody z octem 5% ( w stosunku 3:1), 100 ml alkoholu 40 % lub 100 ml białego wina wytrawnego.

Miodunka wykazuje synergizm min. z babką lancetowatą, żywokostem, prawoślazem, omanem, anyżem, arcydzięglem, tymiankiem

Przy wykonywaniu naparów lub odwarów watro również wykorzystać te zioła.

Przeciwwskazania:

• ciążą i karmienie piersią
• dzieci poniżej 12 r.ż.
• ostrożnie stosować w przypadku jelita drażliwego
• zażywanie lekarstw przeciwzakrzepowych
• schorzenia wątroby ( marskość, zapalenie)
• alergia na rośliny z rodziny ogórecznikowatych