Jednak zdania na temat sposobu wytwarzania ziołomiodów są bardzo podzielone i budzą kontrowersje. Jeżeli mówimy o miodzie, mamy na myśli produkt pszczeli.

Jak powstaje miód?

Pszczoły zbierają z łąk z kwiatów nektar, pyłek kwiatowy, z lasów spadź. Przynoszą to do ula, umieszczają w komórkach plastrów (węzie) i odparowują z tego wodę i mieszają z własną śliną zawierającą enzymy. W efekcie miód robi się gęsty, nie psuje się i ma olbrzymie właściwości lecznicze, w zależności z jakich roślin został pozyskany. Cały proces trwa od 3 do 5 tygodni, w zależności od pogody. Jeżeli jest ciepło wentylacja przebiega szybciej i pszczoły zasklepiają węzę. Wiadomo wtedy, że miód jest dojrzały i spokojnie można go odwirować. Z czasem krystalizuje się (nie mylić z cukrzeniem się). W takim miodzie możne znaleźć się również pyłek z kwiatów, jeżeli oczywiście pszczelarz nie umieszcza przy wejściu do ula odpowiedniej wkładki, która strąca go z odnóży pszczół. W ten sposób pozyskuje się dodatkowy produkt w postaci granulowanego pyłku.

Dr Różański podaje sposób na sporządzenie ziołomiodu na bazie prawdziwego produktu pszczelego. Może każdy sobie go wykonać we własnym zakresie. Wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedni miód z dobrego źródła i połączyć go z innym preparatem leczniczym. Może to być nalewka, intrakt, macerat, odwar lub sproszkowane, wysuszone zioło. W zależności jaki wybierzemy miód i dodatek uzyskamy odpowiedni efekt leczniczy. Oprócz dobrze wchłanianych składników ( mikroelementy, substancje odżywcze, enzymy, witaminy) mamy tutaj preparat działający leczniczo.

Konkretne przepisy są zamieszczone na końcu wpisu.

A jak powstaje ziołomiód na bazie syropu cukrowego?

Ziołomiód nie jest zaliczany do tradycyjnych miodów. Tutaj najbardziej takiemu określeniu tego preparatu sprzeciwiają się profesjonalni pszczelarze. Kwestionują oni jego nazwę gdyż ma on niewiele wspólnego z prawdziwym miodem pszczelim.

Produkcja takiego ziołomiodu polega na dostarczeniu pszczołom pożywki cukrowej. Cukier rozpuszczany jest w niewielkiej ilości wody i łączony z ziołem, z którego ma być wykonany ziołomiód. Często są to rośliny niemiododajne, którymi pszczoły nie są zainteresowane, ale mają właściwości lecznicze.

Taką mieszaninę podaje się pszczołom, które ją konserwuję i mieszają ze śliną zawierającą enzymy.

Taki ziołomiód ma konsystencję gęstego syropu.

Przepisy na ziołomiody w oparciu o prawdziwy miód pszczeli wg. dr. Różańskiego:

Aby powstał ziołomiód należy wybrany miód połączyć ze sproszkowanym ziołem lub powstałym na jego bazie preparatem.

Jeżeli używamy suchego zioła lub naparu można go zakonserwować odrobiną alkoholu.

Przy połączeniu miodu z ekstraktem lub nalewką stosujemy proporcje 1część preparatu i 2 części miodu. Bobrze to mieszamy do uzyskania jednolitej konsystencji i pijemy 2-3 razy dziennie po łyżce.

Ziołomiód sosnowy: Świeże pędy sosny (najlepiej zebrane zimą w styczniu lub lutym) zalać 50% alkoholem i odstawić na 3 tygodnie. Odcedzić. Nalewkę dodać do miodu spadziowego, mniszkowego lub wrzosowego.

Stosować przez 2 tygodnie 3-5 łyżeczek od herbaty dziennie. . Przy przeziębieniu ustępują ustąpienie gorączki, kaszlu, bólu gardła, wydzieliny z nosa. Poprawia samopoczucie.

Ma działanie moczopędne, przeciwbakteryjne, wykrztuśne w nieżytach oskrzeli, gardła, nosa, krtani.

Ziołomiód tymiankowy: działanie wykrztuśne, likwidacja wydzieliny oskrzelowej, łagodzi stan zapalny dróg oddechowych. Pomaga w leczeniu chorób zakaźnych, podwyższając liczbę białych ciałek krwi. Wzmaga też łaknienie, poprawia apetyt, dezynfekuje drogi moczowe.

Stosować 3-5 razy dziennie po łyżeczce przed jedzeniem.

Ziołomiód rumiankowy i świerkowy: zapalenie jamy ustnej, gardła, krtani, migdałków. Działanie przeciwapalne i wykrztuśne. Może być podawany dzieciom w czasie ząbkowania, przy bólu brzucha, kolce.

Więcej na temat rumianku tutaj.

Ziołomiód brzozowy, pokrzywowy, kurdybankowy (bluszczyk kurdybanek), łopianowy, mniszkowy: przygotowane przez zmieszanie nalewki, intraktu, soku lub sproszkowanego surowca z miodem, np. 1 łyżeczka sproszkowanej lub zmielonej świeżej lub suchej pokrzywy na 1 łyżkę miodu i 1 łyżeczkę czystej wódki 40%. Wymienione ziołomiody regulują przemianę materii, wspomagają usuwanie szkodliwych metabolitów i ksenobiotyków, wzmagają diurezę. Stosowane w apiterapii przewlekłych chorób skóry i włosów, zatruć, zaburzeń metabolicznych, obrzęków, osłabienia. Ponadto w leczeniu chorób zakaźnych.

 Ziołomiód jeżówkowy (echinacea), torfowy (borowinowy), cyprysowy, cedrowy, aloesowy: wybitnie immunostymulujące, odtruwające i wzmagające regenerację tkanek. Sok aloesowy, z agawy, nalewkę z aloesu albo agawy) lub sok z jeżówki (nalewka, intrakt) zmieszać z miodem spadziowym. Zażywać 2 razy dziennie po 1 łyżce przy osłabieniu układu odpornościowego i podatności na zakażenia. Wreszcie jako środek wzmacniający i regenerujący. Można dodać dodatkowo naturalny olejek pichtowy, cedrowy lub cyprysowy (10-15 kropel na 0,5 kg ziołomiodu). Jeśli mamy dostęp do pędów cedru lub cyprysu warto przygotować z nich nalewkę (1 część surowca rozdrobnionego na 3-5 części alkoholu 40-60%, wytrawiać 14 dni, przefiltrować), którą można wykorzystać do sporządzenia ziołomiodu. Działanie immunostymulujące i przeciwdroboustrojowe ziołomiodu warto wzmocnić dodając srebro koloidalne.

Ziołomiód z czarnuszki: w apiterapii przerostu gruczołu krokowego oraz jako środek antyandrogenny w leczeniu niektórych chorób u kobiet (policystyczne jajniki, hirsutyzm, trądzik androgenny, niedobór estrogenów). W tym celu wymienione surowce: nasiona czarnuszki zmielone, zmielone kłącze pokrzywy, zmielone znamiona kukurydzy i zmielony korzeń wilżyny, zmielone kwiaty koniczyny w proporcji 1:1 wymieszać. Na każdą łyżkę miodu wrzosowego lub akacjowego dać 1 łyżeczkę przygotowanej mieszanki ziół, 1 łyżeczkę alkoholu 40% i 1 łyżeczkę wina wytrawnego lub półwytrawnego, wymieszać, po 3 dniach zażywać 2 razy dziennie, rano i wieczorem po 1 łyżce, przez 1-3 miesiące. Po 1-3 miesiącach zrobić przerwę i kurację powtórzyć.

Ziołomiód walerianowy, melisowy, chmielowy: działają uspokajająco, zwłaszcza gdy są przygotowane na miodzie nostrzykowym, wrzosowym (dobry też na zapalenia układu moczowego), spadziowym, melisowym, lawendowym. Nalewkę z waleriany, melisy, chmielu w równych częściach zmieszać. Na 1 część mieszanki nalewek dać 1 część miodu, wymieszać, dodać dla wzmocnienia 10 kropel olejku melisowego naturalnego lub posiekaną melisę świeżą (1 łyżeczka melisy na 1 łyżkę ziołomiodu), wymieszać ponownie. Zażywać 1-4 razy dziennie (zależnie od potrzeby) po łyżce w nerwicach, lęku, stresie, niepokoju, bezsenności, okresie po- i przekwitania, w stanach zdenerwowania. Aby nadać produktowi działanie przeciwdepresyjne dodać można intrakt z dziurawca, nalewkę z żeń-szenia.

Ziołomiód miętowy: Działa przeciwskurczowo. Pobudza wydzielanie żółci, pomaga przy dolegliwościach żoładkowych, wzmaga wchłanianie pokarmu.

Ziołomiód aloesowy: Pomaga przy zaparciach, działa lekko przeczyszczająco, reguluje ukłąd trawienny. Pobudza układ immunologiczny. Niewskazany dla kobiet w ciąży i karmiących.

Ziołomiód z żyworodki pierzastej: niezwykle silnie wzmacnia układ odpornościowy, zwalcza wszelkie choroby, zawiera duże ilości witaminy C. Działa grzybobójczo, odkażająco, regenerująco ( można stosować na skórę przy odleżynach, trudno gojących sie ranach, grzybicy. Wewnętrznie spożywamy przez 2 miesiące po 2 łyżki. Po tym czasie należy zrobić miesiąc przerwy.

Ziołomiód z dziurawca: Najlepiej sporządzić na miodzie akacjowym lub lipowym. Działa uspokajająco, pomaga przy depresjach. regeneruje tkanki wątroby, pomaga przy niestrawności i przy bólu żołądka.

Ziołomiód głogowy: działa szczególnie leczniczo w przypadkach schorzeń przewlekłych serca, układu krążenia, stosowany jest w stwardnieniu mózgowym, problemach z regulacją ciśnienia krwi, pomaga w przypadku niedotlenienia mięśnia sercowego i mózgu. Działa też uspokajająco.

Ziołomiód pokrzywowy. niezwykle cenny i wartościowy o dużym spektrum działania. Wzmacnia odporność, zawiera niezwykle dużą ilość żelaza i niezwykle dużo mikroelementów co poprawia skład krwi i oczyszcza ją, działa wzmacniająco na mięsień serca, leczy reumatyzm, poprawia pracę trzustki i wątroby, leczy reumatyzm, wzmacnia system immunologiczny, wzmacnia metabolizm, poprawia laktacje u kobiet karmiących

Ziołomiód anyżowy: Polecany przy infekcjach bakteryjnych ,stosowany w stanach infekcyjnych, bakteryjnych, wirusowych, przy chorobach układu oddechowego


Ziołomiód nagietkowy: polecany dla rekonwalescentów, po przewlekłych chorobach, zabiegach chirurgicznych, przy chorobach wrzodowych żoładka i dwunastnicy, schorzeniach kobiecych dróg rodnych, anemii, obniżonej odporności. Można stosować zewnętrznie przy problemach skórnych.

Ziołomiód aroniowy: Niezwykle bogaty z witaminy grupy B, witaminę C i PP. Polecany przy schorzeniach wątroby, trzustki, poprawia krążenie krwi, wzmacnia pracę mięśnia sercowego. Łagodzi też skutki działania radio – i chemioterapii. Najlepiej połączyć miód mniszkowy z sokiem z aronii w stosunki 3 części miodu na 1 część soku z aronii i 5 łyżek 40% alkoholu. Spożywać 3 razy dziennie po łyżce.

Srebro nanokoloidalne jako preparat leczniczy został bardzo dokładnie przebadany, a jego
terapeutyczne właściwości udokumentowane i udowodnione naukowo. Dzięki metodom nanotechnologii potencjał leczniczy cząsteczek srebra został bardzo zwiększony i wykorzystywany jest obecnie w medycynie. Udowodniono, że nanocząsteczki srebra działają przeciwwirusowo, przeciwnowotworowo, przeciwbakteryjnie, zwalczają patogeny nawet te lekooporne. Jest doskonałym środkiem do dezynfekcji i miejscowego odkażania. Można go stosować zarówno wewnętrznie (wykazuje działanie podobne do antybiotyku o szerokim spektrum działania), jak i na powierzchnię skóry, błon śluzowych, na rany i jako płyn irygacyjny.

Więcej na temat srebra nanokoloidalnego tutaj

Stosowanie wewnętrzne: Dorośli max 5 ml 1 raz dziennie.
Dzieci do 12 r. ż. – 2 ml 1 raz dziennie.
Wewnętrznie nie stosować dłużej niż 2 tygodnie.
Stosowanie zewnętrzne: rany zakrapiać kroplami lub stosować okład z namoczonego waciku.
Do pędzlowania błon śluzowych i irygacji stosować rozcieńczone w wodzie destylowanej w stosunku 1 część srebra do 2 części wody)

Cena: 100 ml – 30 zł

Produkt można zakupić kontaktując się mailowo

Na buteleczkach można wyczytać różne opisy: srebro koloidalne bez wskazania jakie jest, nanosrebro koloidalne, niejonowe srebro koloidalne, srebro koloidalne płaskocząsteczkowe i srebro koloidalne jonowe.

Które z nich wybrać, jak stosować, pić czy nie pić – oto jest pytanie dręczące ludzi chcących skorzystać z jego niezwykłych właściwości.

Na każdym produkcje umieszczona jest jeszcze jedna informacja – mianowicie liczba ppm określająca stężenie roztworu. Zależne jest ono od czasu trwania, natężenia prądu i wielkości szkła. Generator może wytworzyć srebro o stężeniu od 3 do 50 ppm. Im niższa wartość początkowa prądu, tym dłużej trwa wytwarzanie koloidu i zawieszone grudki srebra są mniejsze, co ma znaczenie przy leczeniu niektórych schorzeń np. przy boreliozie lub chorobach neurologicznych, gdzie koloid musi przekraczać barierę krew – mózg.

Które srebro jest najlepsze?

Jakość srebra uzależniona jest od sposobu produkcji (a jest ich naprawdę sporo!) oraz sposobu przechowywania koloidu. Wytworzone srebro nie powinno być poddawane znaczącym zmianom temperatur. Lodówka też nie jest dobrym rozwiązaniem. Optymalna temperatura to 15 – 25 st.C. Należy go również chronić od światła, czyli przechowywać w buteleczce z ciemnego szkła, w szafce. Szkło niebieskie lub fioletowe nie jest konieczne. Nie należy również używać żadnych metalowych ani plastikowych przedmiotów (łyżeczek, lejków, kubków). Przy zakupie ważne jest dobranie konkretnego stężenia do naszego schorzenia i efektów jakich oczekujemy.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej jak wybrać dobre srebro na naszym rynku i co oferują sprzedawcy odsyłam do bardzo dobrego artykułu. Kliknij tutaj.

Jak działa srebro?

• zabija jednokomórkowce, grzyby i ich zarodniki
• hamuje wytwarzanie histaminy
• działa przeciwzapalnie
• w przypadku ran przyspiesza ich gojenie , nie powodując bliznowacenia ( w przypadku ran otwartych), działa ściągająco.
• działa regenerująco na tkanki, narządy, najprawdopodobniej pobudzając działanie komórek macierzystych
• działa niczym wolny rodnik i wspiera proces odtruwania, szczególnie w przypadku zatrucia metalami ciężkimi

Wskazaniem do stosowania srebra koloidalnego jest:

• każdy stan zapalny w organizmie
• borelioza
• schorzenie górnych dróg oddechowych
• choroba układu pokarmowego
• choroby i zapalenie skóry, jątrzące się rany
• alergiczne choroby skóry
• grzybice
• ukąszenia owadów
• choroby męskich i żeńskich narządów rozrodczych
• obniżona odporność
• wszelkie schorzenia dróg moczowych
• choroby pasożytnicze, candida
• zapalenie spojówek, schorzenia oczu

Spożywając srebro, nie należy rozcieńczać go wodą. Jeżeli chcemy uzyskać mniejsze stężenie, dolewamy do niego wodę destylowaną.

Najlepiej jest pierwszą dawkę zażyć na czczo.

Srebro koloidalne wykazuje synergizm z propolisem. Składniki czynne wspaniale się uzupełniają i ich wchłanialność jest dużo lepsza.

Niestety, dostosowanie odpowiedniej dawki srebra do schorzenia nie jest proste, dlatego warto skonsultować się z doświadczonym terapeutą nawet, jeżeli nie wywołuje ono żadnych skutków ubocznych.