Olejek chmielowo – konopny działa:

• przeciwzapalnie
• łagodzi objawy trądziku
• pielęgnuje skórę
• spłyca zmarszczki
• łagodzi objawy egzemy
• zwalcza łupież
• pomocny w przypadku wypadania włosów.

Więcej o szyszkach chmielu tutaj oraz o konopiach tutaj.

Sposób użycia: Za pomocą wacika nakładać preparat na twarz (najlepiej na noc) lub robić okład na schorzałe miejsce.

Dla wzmocnienia włosów wsmarować oliwkę w skórę głowy, zawinąć ręcznikiem i pozostawić na 2 godziny. Umyć głowę szamponem. Warto spłukać głowę odwarem z szyszek chmielu. Przepis tutaj.

Cena: 100 ml – 45 zł

W fitoterapii wykorzystywane jest całe spektrum substancji aktywnych.

Są to:

• kwasy goryczowe
• terpeny
• humulony
• olejki eteryczne
• flawonoidy
• katechiny
• fitoestrogeny

Właściwości szyszek chmielu

Szyszki chmielu są skutecznym surowcem leczniczym.

Głównie kojarzone są jako antyoksydant. Działanie ich jest jednak dużo szersze.

Są wykorzystywane jako środek leczniczy w przypadku:

• nerwic wegetatywnych
• depresji
• bezsenności
• nadciśnienia
• zaburzeń trawiennych
• przy problemach wydzielania soku żołądkowego, trzustkowego i żółci
• przy zgadze i wzdęciach
• menopauzy

Szyszki chmielu mają tez zastosowanie przy wyrobie produktów kosmetycznych. doskonale pielęgnują skórę twarzy, wygładzają i napinają cerę redukując zmarszczki, leczą trądzik likwidując stan zapalny.

Sposoby stosowania:

Herbatka na dobre trawienie: 1-2 łyżki szyszek chmielu zalewamy szklanką wrzątku i parzymy 15 min. Przecedzamy. Pijemy przed posiłkami.

Herbatka nasenna: 1 łyżkę mieszanki ( szyszka chmielu, kozłek lekarski, melisa w równych proporcjach) zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy na 20 min, Przecedzamy. Pijemy pół godziny przed spaniem.

Nalewka na uspokojenie: Szyszki chmielu zalać 40% alkoholem w stosunku 1:3. Odstawić w ciemne miejsce na ok 10 dni codziennie wstrząsając słoikiem. Pić 3 razy dziennie po 5 ml rozpuszczonych w 100 ml wody.

Oliwka chmielowo-konopna: Świeżo zebrane szyszki chmielu umieścić w słoiku i dobrze skropić spirytusem. odstawić na pół godziny w ciemne miejsce. Wszystko zalać olejem konopnym zmieszanym z oliwą z oliwek (w równych proporcjach) tak aby surowiec został dobrze pokryty. Odstawić w ciepłe miejsce na 2 tygodnie. Po tym czasie przefiltrować do ciemnych buteleczek. Stosować do smarowania twarzy, najlepiej na noc. Oliwkę tą możemy również stosować jako dodatek do kremów i jako okład przy stanach zapalnych.

Płukanka do włosów: Garść szyszek chmielu zalewamy litrem wody i gotujemy ok 15 min na wolnym ogniu. Stosujemy do spłukiwania włosów po ich umyciu.

Przeciwwskazania: Ciąża i karmienie piersią, nadwrażliwość na składniki czynne, zażywanie leków psychotropowych i antydepresyjnych.

Owoce jemioły ze stanowisk naturalnych, sól fizjologiczna, gliceryna, olej rycynowy, olej konopny, olej lniany.

Działanie:

Jemioła: jest niezwykle cenną rośliną leczniczą. Gałązki i liście jemioły nie są toksyczne ale owoce już tak. Jemioła reguluje ciśnienie krwi, zapobiega zawrotom głowy, szumom w uszach i doskonale działa na problemy sercowo – naczyniowe. Pozytywnie wpływa na pracę serca i reguluje jego rytm. Ma właściwości uspokajające, likwiduje stan niepokoju. Owoce choć toksyczne mają zastosowanie zewnętrzne. Zabijają komórki rakowe skóry, są doskonałe na kłykciny i odmrożenia. Niestety, owoce zebrane z drzew rosnących przy drogach nie mają żadnej wartości.

Olej konopny: zawiera kwasy tłuszczowe wielonasycone omega-3, kwasy wielonienasycone omega-6, jednonienasycone. Olej ten hamuje agregację krwinek przez co zmniejsza ryzyko zatoru i zawału. Przyspiesza regenerację błon śluzowych oraz skóry. Dobrze sprawdza się w leczeniu wyprysków i suchych liszajów. W połączeniu z wit. A leczy odleżyny i oparzenia. Jest zalecany przy leczeniu chorób paznokci, włosów oraz przy chorobach reumatycznych.

Olej rycynowy: jest wytłaczany z nasion rącznika pospolitego. Po podaniu doustnym wzmaga perystaltykę jelit, pobudza wydzielanie soków trawiennych oraz oczyszcza światło jelit z toksyn. Stosowany zewnętrznie jest dobrze tolerowany przez skórę, dobrze się wchłania i dobrze nawilża. Działa również przeciwzapalnie. Bardzo dobrze sprawdza się w leczeniu kurzajek, liszajów, trądziku i czyraków.

Maść z owoców jemioły: ma zastosowanie w leczeniu zmian nowotworowych skóry oraz opornych kłykcin.

Cena: 86 zł/ 40 ml

Produkt można kupić kontaktując się mailowo

Żyworódka Daigremonta – Kalanchoe Daigremontiana – czyli ta najbardziej popularna, lecznicza do użytku tylko zewnętrznego.
Roślina o liściach ciemnozielonych, szpiczastych, z wypustkami – rozmnóżkami. Rozmnaża się gdy wypustki spadają na ziemię i wypuszczają korzonki.

Żyworódka pierzasta – Kallanchoe pinnata – to roślina o lekko zaokrąglonych i postrzępionych liściach. Aby ją rozmnożyć wystarczy urwać listek, wsadzić do wody lub wilgotnego podłoża. Wypuści wtedy korzonki. Ma działanie lecznicze i można ją stosować zarówno zewnętrznie jak i zewnętrznie.

Żyworódka tubiflora – Kallanchoe tubiflora – wyraźnie innym wyglądzie. Nie jest stosowana lecznictwie.

Najczęściej spotykane odmiany żyworódki w Polsce, hodowane w doniczkach na oknie to: daigremontiana i pinnata. Wbrew krążącym opiniom obydwie nie są toksyczne. Każda z nich ma natomiast niezwykłe właściwości lecznicze i co najważniejsze działa w wielu przypadkach szybko i skutecznie.

Działanie

Świeże liście żyworódki można zastosować jako „pierwszą pomoc” w nagłych przypadkach. Niezwykle skutecznie działają w przypadku poparzeń, skaleczeń, przemrożeń. Wspaniale leczą odleżyny u osób przewlekle chorych, łagodzą też skutki poparzeń słonecznych.
W kosmetyce jest cennym składnikiem kremów, balsamów i toników. Kosmetyki z zawartością żyworódki działają przeciwzapalnie (trądzik różowaty, rumień), przeciwłojotokowo, rozjaśniają cerę, nawilżają i działaja lekko naprężająco zmniejszając zmarszczki.

W naturalnych warunkach żyworódka rośnie w Nowej Zelandii, Australii, Polinezji, na Madagaskarze i na Filipinach. W Polsce ludzie sadzą je na balkonach w doniczkach jako roślinę ozdobną i wykorzystują ją też w celach leczniczych, a spektrum jej działania jest naprawdę imponujące.
Żyworódka bogata jest we : flawonoidy, katechiny, glikozydy, polisacharydy, fenolokwasy, sole mineralne (potas, magnez, krzem, mangan, miedź, glin, żelazo), kwas bursztynowy i jabłkowy, witaminę C.

Zewnętrznie warto stosować ją na:
– stany zapalne skóry
– wypryski
– trudno gojące się rany
– bóle głowy
– łupież
– dolegliwości reumatyczne

Wewnętrznie – tylko żywaródka pinnata – spożywana jest w postaci maceratów lub nalewek przy:
– spadku odporności
– osłabieniu serca
– owrzodzeniu jelit, żołądka i stanach zapalnych przewodu pokarmowego
– niedokrwistości
– osłabieniu fizycznym
– osłabieniu po wyniszczających chorobach
Preparaty, które zrobione są na jej bazie są nie mniej skuteczne niż niejeden lek syntetyczny.

Sposoby użycia

Uwaga ważne: przygotowując wszelkie preparaty z żyworódki NIE używamy żadnych przyrządów metalowych. Żyworódka traci wówczas właściwości lecznicze.

Przed użyciem surowej rośliny należy owinąć listki w papier i umieścić na 3 – 5 dni w lodówce.

Sok: Po wyciągnięciu z lodówki kroimy żyworódkę w kosteczkę (nie nożem metalowym, może być ceramiczny) i przesypujemy do szklanego naczynia. Ubijamy listki na miazgę drewnianą łyżką lub gałką. Gdy wypuści sok wstawiamy naczynie ponownie do lodówki na 2-3 godziny. Następnie filtrujemy sam sok do ciemnej szklanej buteleczki. Można spożywać go od razu po wyciśnięciu lub przechowywać w lodówce. Jednak nie dłużej jak 2-3 dni. Bardzo smaczny jest osłodzony miodem. Służy również do przemywań i okładów. Można go też zastosować jako składnik innych preparatów.

Macerat: Świeże rozdrobnione listki żyworódki zalewamy wodą zdrojowa w stosunku 1: 3. Odstawiamy na kilka godzin i filtrujemy. Może nam służyć jako tonik do twarzy, przemywań i okładów. Macerat można przelać do woreczków na lód i zamrozić. Nie traci swoich właściwości leczniczych a jest bardzo dobrym kosmetykiem. Kostką lodu smarujemy twarz i dekolt gdy chcemy ujędrnić skórę, wygładzić i lekko naprężyć.

Nalewka: ozdrobnione listki świeżej żyworódki zalewamy alkoholem 30 % w stosunku 1:3. Odstawiamy na 7 dni i filtrujemy. Zażywamy 2 razy dziennie po 10 ml.

Maść na oparzenia, rany, wypryski: dobrze zmiażdżone listki żyworódki ucieramy w moździerzu z masłem kozim, tranem, olejem konopnym lub lnianym. Jeżeli chcemy uzyskać maść o gęstszej konsystencji, można dołożyć do ucierania nieco lanoliny.

Maseczka: 2-3 łyżki płatków owsianych zalać ciepłą woda i poczekać aż napęcznieją, po czym zmiksować. Do papki dodać sok z żyworódki i nieco oleju z wiesiołka. Nałożyć na twarz, dekolt i szyję. Spłukać po 20 min letnią wodą, a następnie zrobić okład z zimnej wody. Maseczka doskonale wyrównuje koloryt skóry, odżywia, nawilża i lekko napina skórę. Likwiduje też stan zapalny.

Papkę ze świeżych liści żyworódki warto przykładać dla zlikwidowania odleżyn, blizn po skaleczeniach i urazach (ale blizny nie mogą być zbyt stare), oraz blizn po oparzeniach.

Przeciwwskazania: ciąża, karmienie piersią, podwyższony poziom potasu. Przy stosowaniu na stałe leków, zwłaszcza glikozydów nasercowych warto skonsultować spożywanie preparatów z żyworódki z lekarzem lub doświadczonym fitoterapeutą.

images credits: Forest & Kim Starr, CC BY 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by/3.0, via Wikimedia Commons; Esculapio, CC BY 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by/3.0, via Wikimedia Commons