Surowcem leczniczym jest ziele i korzeń. Charakterystyczną jego cechą po której można go rozpoznać to żółty sok wydzielający się z łodygi po jej przełamaniu.

Najbardziej wartościowe ziele jest zebrane w maju i czerwcu, później traci już wiele na swoich właściwościach leczniczych. Charakterystyczne dla tej rośliny jest duża wytrzymałość na mróz. Ziele w czasie zimy nie traci swojej zielonej barwy dzięki glikogenowi.

Ziele wysuszone w przewiewnym, zacieniony, miejscu pozostaje nadal zielone i wydziela ładny subtelny zapach. Korzeń, po oczyszczeniu z gleby i umyciu pod bieżącą wodą dobrze osuszamy i suszymy w temperaturze 30 – 50 st.C. Można też suszyć go w piekarniku elektrycznym nastawionym na 50 st. C.

Do składników czynnych glistnika należą:

• alkaloidy
• aminy biogenne
• sangwinaryna
• karoten
• witamina C
• śluzy
• olejek eteryczny
• żywice
• flawonoidy
• fenolokwasy
• enzymy proteolityczne
• lektyny
• glikogen

Działanie

Ziele glistnika jest silnym środkiem leczniczym i pewnym w działaniu. Musi być jednak odpowiednio wysuszone. Działanie jego jest skuteczne, jednak dopasowanie dawki dla konkretnej osoby i przy konkretnym schorzeniu nie jest łatwe. Warto więc w tym wypadku skonsultować się z doświadczonym fitoterapeutą lub lekarzem zaznajomionym z jego działaniem. Przedawkowanie może mieć bardzo przykre konsekwencje. Działanie składników czynnych glistnika porównywalne są z działaniem kodeiny, papaweryny czy morfiny. Glistnik stosujemy krótko, do momentu zlikwidowania objawów choroby.

Lecznicze działanie glistnika zostało dawno opisane przez wielu zielarzy i uzdrowicieli i nie bez powodu nazwany on został „darem niebios”. Wynika to z dużej skuteczności terapii zwłaszcza przy wszelkich chorobach przewlekłych oraz szerokiego spektrum działania na cały organizm.

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem zastosowania glistnika jest użycie zewnętrzne w przypadku opryszczki, kurzajek, kłykciny, brodawek, świerzbu a także do usuwania piegów i plam na skórze.

Wiele badań dowiodło, że spożywanie preparatów z glistnika daje bardzo dobre rezultaty w leczeniu chorób przewlekłych. Działa on:

• rozkurczowo na mięśnie gładkie
• uspokajająco, lekko narkotycznie
• silnie przeciwbólowo
• przeciwdrgawkowo
• żółciopędnie
• ochraniająco na miąższ wątroby
• rozszerzająco na drogi oddechowe (ułatwia oddychanie)
• przeciwarytmiczne (znosi migotanie przedsionków serca i częstoskurcz napadowy)
• hamuje rozwój pierwotniaków. grzybów, bakterii, wirusów
• przeciwnowotworowo
• przeciwzapalnie
• przeciwmiażdżycowo

Na szczególną uwagę zasługuje jego przeciwnowotworowe działanie. Szczególnie sprawdza się ono w leczeniu nowotworu trzustki, jelita grubego, prostaty, piersi, dróg moczowych a nawet białaczki. Zawarta w glistniku sangwinaryna prowadzi do programowanej śmierci komórek nowotworowych i hamuje ich podział.

Wskazaniami do stosowania preparatów z glistnika są:

• schorzenia dróg moczowych
• kolka wątrobowa i żółciowa, zastoje żółci, zapalenie wątroby
• zapalenie trzustki
• nowotwory
• bolesna biegunka
• zapalenie żołądka
• zapalenie przydatków
• skurcze oskrzeli, trudności w oddychaniu
• dusznica bolesna
• bolesne skurcze mięśni i naczyń w kończynach
• niedotlenienie mięśnia sercowego
• nerwica, bezsenność, zdenerwowanie, stres, lęk
• gruźlica
• choroby alergiczne
• choroby zakaźne
• reumatyzm
• zapalenie płuc
• zaburzenia trawienia, niestrawność

Sposoby użycia

Na zmiany skórne najwartościowszy jest świeżo wyciśnięty sok z łodygi. należy go nanosić na chorobowo zmienione miejsce kilka razy dziennie.

Preparaty stosowane w terapiach to napar, nalewka, wywar, intrakt, wyciąg glicerynowy.

Glistnik warto łączyć z kurkumą, rzepikiem, mniszkiem, ostropestem, dziurawcem, cząbrem.

Przeciwwskazania: jaskra, zaćma, choroba wrzodowa żołądka, ciąża i karmienie piersią, spożywanie leków zawierających atropinę lub jej pochodne, niedrożność dróg żółciowych.

Skutkami ubocznymi szczególnie przy przedawkowaniu preparatów są:

• niestrawność
• biegunka
• mdłości
• bóle brzucha
• wymioty
• podwyższone ciśnienie
• uszkodzenie oczu
• uszkodzenie wątroby

W przypadku pojawienia się objawów zatrucia najlepiej podać białko kurzego jajka lub chude mleko i sprowokować wymioty po czym zgłosić się do lekarza.

Ostatnio niezwykle popularny stał się kwas Bołotowa. Wszelkie publikacje zachęcają do stosowania go przy wszelkich dolegliwościach, również chorobach nowotworowych. I rzeczywiście jego działanie jest imponujące a spektrum działania bardzo szerokie. Być może związane jest to z niezwykle korzystnym, leczniczym działaniem na nasze jelita i florę bakteryjną. A jak wiadomo zdrowie zaczyna się od jelit, mówi się , że to drugi mózg człowieka. Niemniej jednak, jak to z każdym preparatem bywa, są też przeciwwskazania do jego stosowania. Jest to min. białaczka (w tym przypadku stosuje się glistnik w innej postaci), choroba wrzodowa żołądka, poważne schorzenia wątroby, schorzenia wzroku (jaskra). No i oczywiście nie powinny poddawać się tej kuracji kobiety w ciąży i karmiące. Spotkałam się również z przypadkami złego tolerowania zakwasu u osób z nadciśnieniem tętniczym i przyjmujących lekarstwa nasercowe. Czytając ogłoszenia można zauważyć że w tytule zakwas Bołotowa pojawia się też „carska wódka” To jest zupełnie inny preparat. Zakwas Bołotowa musi być w wykonany z glistnika oraz koziej serwatki, nie przegrzanej!!!!