Jednak zdania na temat sposobu wytwarzania ziołomiodów są bardzo podzielone i budzą kontrowersje. Jeżeli mówimy o miodzie, mamy na myśli produkt pszczeli.

Jak powstaje miód?

Pszczoły zbierają z łąk z kwiatów nektar, pyłek kwiatowy, z lasów spadź. Przynoszą to do ula, umieszczają w komórkach plastrów (węzie) i odparowują z tego wodę i mieszają z własną śliną zawierającą enzymy. W efekcie miód robi się gęsty, nie psuje się i ma olbrzymie właściwości lecznicze, w zależności z jakich roślin został pozyskany. Cały proces trwa od 3 do 5 tygodni, w zależności od pogody. Jeżeli jest ciepło wentylacja przebiega szybciej i pszczoły zasklepiają węzę. Wiadomo wtedy, że miód jest dojrzały i spokojnie można go odwirować. Z czasem krystalizuje się (nie mylić z cukrzeniem się). W takim miodzie możne znaleźć się również pyłek z kwiatów, jeżeli oczywiście pszczelarz nie umieszcza przy wejściu do ula odpowiedniej wkładki, która strąca go z odnóży pszczół. W ten sposób pozyskuje się dodatkowy produkt w postaci granulowanego pyłku.

Dr Różański podaje sposób na sporządzenie ziołomiodu na bazie prawdziwego produktu pszczelego. Może każdy sobie go wykonać we własnym zakresie. Wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedni miód z dobrego źródła i połączyć go z innym preparatem leczniczym. Może to być nalewka, intrakt, macerat, odwar lub sproszkowane, wysuszone zioło. W zależności jaki wybierzemy miód i dodatek uzyskamy odpowiedni efekt leczniczy. Oprócz dobrze wchłanianych składników ( mikroelementy, substancje odżywcze, enzymy, witaminy) mamy tutaj preparat działający leczniczo.

Konkretne przepisy są zamieszczone na końcu wpisu.

A jak powstaje ziołomiód na bazie syropu cukrowego?

Ziołomiód nie jest zaliczany do tradycyjnych miodów. Tutaj najbardziej takiemu określeniu tego preparatu sprzeciwiają się profesjonalni pszczelarze. Kwestionują oni jego nazwę gdyż ma on niewiele wspólnego z prawdziwym miodem pszczelim.

Produkcja takiego ziołomiodu polega na dostarczeniu pszczołom pożywki cukrowej. Cukier rozpuszczany jest w niewielkiej ilości wody i łączony z ziołem, z którego ma być wykonany ziołomiód. Często są to rośliny niemiododajne, którymi pszczoły nie są zainteresowane, ale mają właściwości lecznicze.

Taką mieszaninę podaje się pszczołom, które ją konserwuję i mieszają ze śliną zawierającą enzymy.

Taki ziołomiód ma konsystencję gęstego syropu.

Przepisy na ziołomiody w oparciu o prawdziwy miód pszczeli wg. dr. Różańskiego:

Aby powstał ziołomiód należy wybrany miód połączyć ze sproszkowanym ziołem lub powstałym na jego bazie preparatem.

Jeżeli używamy suchego zioła lub naparu można go zakonserwować odrobiną alkoholu.

Przy połączeniu miodu z ekstraktem lub nalewką stosujemy proporcje 1część preparatu i 2 części miodu. Bobrze to mieszamy do uzyskania jednolitej konsystencji i pijemy 2-3 razy dziennie po łyżce.

Ziołomiód sosnowy: Świeże pędy sosny (najlepiej zebrane zimą w styczniu lub lutym) zalać 50% alkoholem i odstawić na 3 tygodnie. Odcedzić. Nalewkę dodać do miodu spadziowego, mniszkowego lub wrzosowego.

Stosować przez 2 tygodnie 3-5 łyżeczek od herbaty dziennie. . Przy przeziębieniu ustępują ustąpienie gorączki, kaszlu, bólu gardła, wydzieliny z nosa. Poprawia samopoczucie.

Ma działanie moczopędne, przeciwbakteryjne, wykrztuśne w nieżytach oskrzeli, gardła, nosa, krtani.

Ziołomiód tymiankowy: działanie wykrztuśne, likwidacja wydzieliny oskrzelowej, łagodzi stan zapalny dróg oddechowych. Pomaga w leczeniu chorób zakaźnych, podwyższając liczbę białych ciałek krwi. Wzmaga też łaknienie, poprawia apetyt, dezynfekuje drogi moczowe.

Stosować 3-5 razy dziennie po łyżeczce przed jedzeniem.

Ziołomiód rumiankowy i świerkowy: zapalenie jamy ustnej, gardła, krtani, migdałków. Działanie przeciwapalne i wykrztuśne. Może być podawany dzieciom w czasie ząbkowania, przy bólu brzucha, kolce.

Więcej na temat rumianku tutaj.

Ziołomiód brzozowy, pokrzywowy, kurdybankowy (bluszczyk kurdybanek), łopianowy, mniszkowy: przygotowane przez zmieszanie nalewki, intraktu, soku lub sproszkowanego surowca z miodem, np. 1 łyżeczka sproszkowanej lub zmielonej świeżej lub suchej pokrzywy na 1 łyżkę miodu i 1 łyżeczkę czystej wódki 40%. Wymienione ziołomiody regulują przemianę materii, wspomagają usuwanie szkodliwych metabolitów i ksenobiotyków, wzmagają diurezę. Stosowane w apiterapii przewlekłych chorób skóry i włosów, zatruć, zaburzeń metabolicznych, obrzęków, osłabienia. Ponadto w leczeniu chorób zakaźnych.

 Ziołomiód jeżówkowy (echinacea), torfowy (borowinowy), cyprysowy, cedrowy, aloesowy: wybitnie immunostymulujące, odtruwające i wzmagające regenerację tkanek. Sok aloesowy, z agawy, nalewkę z aloesu albo agawy) lub sok z jeżówki (nalewka, intrakt) zmieszać z miodem spadziowym. Zażywać 2 razy dziennie po 1 łyżce przy osłabieniu układu odpornościowego i podatności na zakażenia. Wreszcie jako środek wzmacniający i regenerujący. Można dodać dodatkowo naturalny olejek pichtowy, cedrowy lub cyprysowy (10-15 kropel na 0,5 kg ziołomiodu). Jeśli mamy dostęp do pędów cedru lub cyprysu warto przygotować z nich nalewkę (1 część surowca rozdrobnionego na 3-5 części alkoholu 40-60%, wytrawiać 14 dni, przefiltrować), którą można wykorzystać do sporządzenia ziołomiodu. Działanie immunostymulujące i przeciwdroboustrojowe ziołomiodu warto wzmocnić dodając srebro koloidalne.

Ziołomiód z czarnuszki: w apiterapii przerostu gruczołu krokowego oraz jako środek antyandrogenny w leczeniu niektórych chorób u kobiet (policystyczne jajniki, hirsutyzm, trądzik androgenny, niedobór estrogenów). W tym celu wymienione surowce: nasiona czarnuszki zmielone, zmielone kłącze pokrzywy, zmielone znamiona kukurydzy i zmielony korzeń wilżyny, zmielone kwiaty koniczyny w proporcji 1:1 wymieszać. Na każdą łyżkę miodu wrzosowego lub akacjowego dać 1 łyżeczkę przygotowanej mieszanki ziół, 1 łyżeczkę alkoholu 40% i 1 łyżeczkę wina wytrawnego lub półwytrawnego, wymieszać, po 3 dniach zażywać 2 razy dziennie, rano i wieczorem po 1 łyżce, przez 1-3 miesiące. Po 1-3 miesiącach zrobić przerwę i kurację powtórzyć.

Ziołomiód walerianowy, melisowy, chmielowy: działają uspokajająco, zwłaszcza gdy są przygotowane na miodzie nostrzykowym, wrzosowym (dobry też na zapalenia układu moczowego), spadziowym, melisowym, lawendowym. Nalewkę z waleriany, melisy, chmielu w równych częściach zmieszać. Na 1 część mieszanki nalewek dać 1 część miodu, wymieszać, dodać dla wzmocnienia 10 kropel olejku melisowego naturalnego lub posiekaną melisę świeżą (1 łyżeczka melisy na 1 łyżkę ziołomiodu), wymieszać ponownie. Zażywać 1-4 razy dziennie (zależnie od potrzeby) po łyżce w nerwicach, lęku, stresie, niepokoju, bezsenności, okresie po- i przekwitania, w stanach zdenerwowania. Aby nadać produktowi działanie przeciwdepresyjne dodać można intrakt z dziurawca, nalewkę z żeń-szenia.

Ziołomiód miętowy: Działa przeciwskurczowo. Pobudza wydzielanie żółci, pomaga przy dolegliwościach żoładkowych, wzmaga wchłanianie pokarmu.

Ziołomiód aloesowy: Pomaga przy zaparciach, działa lekko przeczyszczająco, reguluje ukłąd trawienny. Pobudza układ immunologiczny. Niewskazany dla kobiet w ciąży i karmiących.

Ziołomiód z żyworodki pierzastej: niezwykle silnie wzmacnia układ odpornościowy, zwalcza wszelkie choroby, zawiera duże ilości witaminy C. Działa grzybobójczo, odkażająco, regenerująco ( można stosować na skórę przy odleżynach, trudno gojących sie ranach, grzybicy. Wewnętrznie spożywamy przez 2 miesiące po 2 łyżki. Po tym czasie należy zrobić miesiąc przerwy.

Ziołomiód z dziurawca: Najlepiej sporządzić na miodzie akacjowym lub lipowym. Działa uspokajająco, pomaga przy depresjach. regeneruje tkanki wątroby, pomaga przy niestrawności i przy bólu żołądka.

Ziołomiód głogowy: działa szczególnie leczniczo w przypadkach schorzeń przewlekłych serca, układu krążenia, stosowany jest w stwardnieniu mózgowym, problemach z regulacją ciśnienia krwi, pomaga w przypadku niedotlenienia mięśnia sercowego i mózgu. Działa też uspokajająco.

Ziołomiód pokrzywowy. niezwykle cenny i wartościowy o dużym spektrum działania. Wzmacnia odporność, zawiera niezwykle dużą ilość żelaza i niezwykle dużo mikroelementów co poprawia skład krwi i oczyszcza ją, działa wzmacniająco na mięsień serca, leczy reumatyzm, poprawia pracę trzustki i wątroby, leczy reumatyzm, wzmacnia system immunologiczny, wzmacnia metabolizm, poprawia laktacje u kobiet karmiących

Ziołomiód anyżowy: Polecany przy infekcjach bakteryjnych ,stosowany w stanach infekcyjnych, bakteryjnych, wirusowych, przy chorobach układu oddechowego


Ziołomiód nagietkowy: polecany dla rekonwalescentów, po przewlekłych chorobach, zabiegach chirurgicznych, przy chorobach wrzodowych żoładka i dwunastnicy, schorzeniach kobiecych dróg rodnych, anemii, obniżonej odporności. Można stosować zewnętrznie przy problemach skórnych.

Ziołomiód aroniowy: Niezwykle bogaty z witaminy grupy B, witaminę C i PP. Polecany przy schorzeniach wątroby, trzustki, poprawia krążenie krwi, wzmacnia pracę mięśnia sercowego. Łagodzi też skutki działania radio – i chemioterapii. Najlepiej połączyć miód mniszkowy z sokiem z aronii w stosunki 3 części miodu na 1 część soku z aronii i 5 łyżek 40% alkoholu. Spożywać 3 razy dziennie po łyżce.

Aronia ze stanowisk naturalnych i ekstrakt z owoców ze stanowisk naturalnych 90%, sok z cytryny 1%, oxygen stabilizowany. Nie zawiera konserwantów ani innych sztucznych składników.

Działanie:

Aronia – owoce aronii zawierają pektyny, cukry, kwasy organiczne. Zasobne są również w żelazo, jod, mangan, molibden i miedź oraz witaminę P. Jest to doskonałe źródło antocyjanów i flawonoidów.
Owoce aronii bardzo dobrze chronią trzustkę, wątrobę i nerki. Działają przeciwzapalnie,
przeciwwysiękowo oraz antybakteryjnie. Pobudzają również wydzielanie żółci i regenerują komórki wątroby. Działają również hamująco na rozwój niektórych bakterii odpornych na antybiotyki. Łagodzą objawy alergii i niektórych chorób autoimmunologicznych. Antocyjany niezwykle korzystnie działają w przypadku chorób oczu (zapalenie naczyniówki, tęczówki, siatkówki, zaburzeniach krążenia ocznego) oraz w zapobieganiu angiopatii wywołanych nadciśnieniem.

Więcej na temat aronii tutaj

Sok z aronii – polecany w terapii okulistycznej, leczy nadciśnienie, likwiduje stany zapalne,
jest pomocny w likwidowaniu objawów zespołu jelita drażliwego i nieżytu przewodu pokarmowego. Wzmacnia układ krwionośny przez co zapobiega powstawaniu żylaków i pękaniu naczynek.
Ma silne działanie przeciwzapalne, antybakteryjne. Działa ochronnie na wątrobę (regeneruje jej komórki), trzustkę i nerki. Wspaniale oczyszcza organizm i zapobiega chorobom cywilizacyjnym.

Przeciwwskazania: Niskie ciśnienie krwi, nadkwasota żołądka, wrzody żołądka, zakrzepowe
zapalenie żył, zaparcia.

Cena: 500 ml – 25 zł

Produkt można kupić tutaj lub kontaktując się mailowo

Surowcem leczniczym aronii czarnej są odżywcze owoce zawierające pektyny, cukry, kwasy organiczne, żelazo, jod, mangan, molibden, miedź, fosfor, wapń, witaminę P, C, E, A, witaminy z grupy B, antocyjany, flawonoidy, garbniki.

Lista składników czynnych w aronii jest bardzo długa.

Spektrum działania zdrowotnego aronii jest również niezwykle szerokie.

Aronia najczęściej stosowana jest w leczeniu nadciśnienia, ale wpływa ona równiez niezwykle korzystnie na cały układ krwionośny. Przeciwdziała zawałowi, miażdżycy, wzmacnia i uszczelnia śródbłonki naczyń krwionośnych, poprawia krążenie krwi w mózgu, krążenie oczne, wieńcowe, w kończynach.

W przypadku alergii i chorobach autoimmunologicznych łagodzi objawy choroby.

Aronia wpływa też korzystnie na choroby układu pokarmowego. Bardzo dobrze sprawdza się przy zespole jelita drażliwego. Bardzo skutecznie łagodzi stan zapalny i wysięki, przyspiesza gojenie się nadżerek i owrzodzeń. Poza tym wspomaga regenerację komórek wątroby, działa ochronnie na trzustkę, ma właściwości prebiotyczne i ochronne na nabłonek jelitowy i żołądkowy.

Warto również skorzystać z preparatów z aronii po operacjach, przy chorobach wyniszczających organizm. Ma ona właściwości regenerujące i wzmacniające. Hamuje rozwój bakterii nawet tych opornych na antybiotyki.

Lecznicze działanie aronii można wykorzystać przy schorzeniach okulistycznych. Poprawia ona krążenie oczne, zapobiega angiopatii, leczy i zapobiega zapaleniu naczyniówki, siatkówki i tęczówki.

Związki zawarte aronii wiążą toksyny i tym samym unieszkodliwiają je. Badania wykazały, że w ten sposób aronia chroni przed nowotworami spowodowanymi niewłaściwą dietą. Szczegolnie zapobiega rakowi jelita grubego i podobno piersi.

Przeciwwskazania do spożywania aronii i jej przetworów to:

• niskie ciśnienie krwi
• nadkwasota żołądka
• wrzody żołądka
• zakrzepowe zapalenie żył
• zaparcia

Sposoby użycia:

Napar: Owoce aronii zalać wrzątkiem, przykryć i poczekać aż woda zmieni kolor na ciemny granat.

Konfitura: Smak aronii bardzo dobrze komponuje się z jabłkiem (sama aronia jest dość cierpka).

1 kg aronni i 2 kg jabłek pokrojonych w kostkę bez gniazd nasiennych (proporcje można zmieniać wg uznania) włożyć do garnka i gotować aż owoce zmiękną. Dodać 350 g cuku (ilość może też być wg uznania) i gotować aż cukier rozpuści się. Można też konfiturę doprawić sokiem z cytryny. Przełożyć gorącą konfiturę do wypażonych słoiczków, dobrze zamknąć i odwrócić dnem do góry. Przykryć kocem. Trzymać do ostygnięcia.

Okłady: Warto zatosować okłady ze zmiażdżonych owoców. Zawierają one dużo rutyny przez co przyspieszają gojenie się ran i oparzeń.