Orzech włoski jest drzewem długowiecznym pochodzącym z Azji. Obecnie zadomowił się w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Sadzony w przydomowych ogródkach cieszy się popularnością ze względu na smaczne owoce, z których można pozyskać niezwykle cenny olej. Spożywanie orzechów włoskich ma bardzo korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy dzięki l-argininie a kwas alfa-linolenowy (ALA) reguluje poziom cholesterolu we krwi.

Jednak surowcem zielarskim są jeszcze inne części orzecha włoskiego. Do celów terapeutycznych wykorzystuje się: liście i zielone orzechy wraz z naowocnią.

Więcej o orzechu włoskim tutaj.

Nalewka z orzecha włoskiego stosowana jest jest głównie podczas kuracji przeciwpasożytniczej.

Zrobiona właśnie w tej wersji, bez cukru działa:

• przeciwpasożytniczo
• antyseptycznie
• przeciwzakaźnie
• przeciwgrzybiczo
• sprzyjają gojeniu się ran
• likwidują owrzodzenia, pryszcze, czyraki

Stosowanie:

Wewnętrznie przeciw pasożytom – 3 razy dziennie po łyżeczce (pierwsza na czczo) przez 7 dni. Po siedmiu dniach powtórzyć. Kurację najlepiej rozpocząć podczas pełni księżyca.

Zewnętrznie stosować do okładów, jak płukanka do włosów w stanie rozcieńczonym w proporcji 1:1.

Przeciwwskazania do stosowania wewnętrznego:

• ciążą i karmienie piersią
• obecność szczawianów w moczu
• kamica nerkowa
• nadwrażliwość na roślinę

Cena : 100 ml – 45 zł

Srebro nanokoloidalne jako preparat leczniczy został bardzo dokładnie przebadany, a jego
terapeutyczne właściwości udokumentowane i udowodnione naukowo. Dzięki metodom nanotechnologii potencjał leczniczy cząsteczek srebra został bardzo zwiększony i wykorzystywany jest obecnie w medycynie. Udowodniono, że nanocząsteczki srebra działają przeciwwirusowo, przeciwnowotworowo, przeciwbakteryjnie, zwalczają patogeny nawet te lekooporne. Jest doskonałym środkiem do dezynfekcji i miejscowego odkażania. Można go stosować zarówno wewnętrznie (wykazuje działanie podobne do antybiotyku o szerokim spektrum działania), jak i na powierzchnię skóry, błon śluzowych, na rany i jako płyn irygacyjny.

Więcej na temat srebra nanokoloidalnego tutaj

Stosowanie wewnętrzne: Dorośli max 5 ml 1 raz dziennie.
Dzieci do 12 r. ż. – 2 ml 1 raz dziennie.
Wewnętrznie nie stosować dłużej niż 2 tygodnie.
Stosowanie zewnętrzne: rany zakrapiać kroplami lub stosować okład z namoczonego waciku.
Do pędzlowania błon śluzowych i irygacji stosować rozcieńczone w wodzie destylowanej w stosunku 1 część srebra do 2 części wody)

Cena: 100 ml – 30 zł

Produkt można zakupić kontaktując się mailowo

W literaturze spotkać się można z dwoma gatunkami głogu: jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) i dwuszyjkowy (Crataegus laevigata) .

Dobrze przyglądając się krzewom można dostrzec różnice między nimi. Głóg dwuszyjkowy jest trochę mniejszy i kwitnie wcześniej. Kwiat ma dwie szyjki a liście są tylko leciutko powcinane. Najłatwiej jednak głóg dwuszyjkowy poznać po owocach, które zawierają dwa lub trzy nasionka. Owoc głogu jednoszyjkowego zawiera tylko jedną pestkę.

Właściwości lecznicze obu gatunków są porównywalne.

Surowcami terapeutycznymi głogu, zarówno w medycynie ludowej jak i akademickiej są liście, kwiaty i owoce, które zawierają:

• flawonoidy
• procyjanoidy oligomeryczne
• garbniki
• fenolokwasy
• olejki eteryczne
• kwasy triterpenowe
• związki azotowe
• eskulinę
• Witaminę A i C oraz sorbitol (w owocach)

Działanie

Wszelkie preparaty z surowców głogu są niezastąpione w leczeniu schorzeń sercowo – naczyniowych, szczególnie u ludzi w podeszłym wieku. Zwiększają one siłę skurczu mięśnia sercowego, jednocześnie spowalniając jego tempo.

Ponad to działają przeciwmiażdżycowo, przeciwarytmicznie, obniżają ciśnienie krwi, poprawiają krążenie wieńcowe, uszczelniają i wzmacniają ściany naczyń krwionośnych, obniżają też poziom lipidów i cholesterolu we krwi. Alkoholowe wyciągi z głogu działają antybakteryjnie, szczególnie w stosunku do Escherichia coli. Preparaty z kwiatów głogu skutecznie zapobiegają skurczom mięśni gładkich jelit i macicy i wpływają kojąco na układ nerwowy. Podobne działanie farmakologiczne posiada naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea). Warto łączyć te dwa surowce gdyż potęgują one wzajemnie działanie lecznicze.

Wskazaniami do stosowania preparatów z głogu są:

• zaburzenia krążenia mózgowego i obwodowego
• dusznica bolesna
• arytmia serca
• nadciśnienie tętnicze
• miażdżyca tętnic
• zawroty głowy
• uderzenia krwi do głowy

Sposoby użycia

Herbata z owoców głogu: 1 łyżkę suszonych owoców zalać 2 szklankami wody, doprowadzić do wrzenia i gotować na małym ogniu 10 – 15 min. Pić 3 razy dziennie po szklance.

Napar z kwiatów i liści: 1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalać 1 szklanką wrzącej wody lub wrzącego mleka i odstawić pod przykryciem na 20 min. po czym przecedzić. Napój można posłodzić miodem. Pić po 1/2 szklanki 2 razy dziennie. Efekty terapeutyczne odczuwalne są po 3 miesiącach.

Nalewka – tinktura: Kwiaty, liście oraz owoce rozdrobnić (ale nie na miazgę), wymieszać. 100 g mieszanki zalać 300 g ciepłej 40% wódki i odstawić na min 2 tygodnie po czym przefiltrować. Pić 1-2 razy dziennie po 5-10 ml. Nalewkę można osłodzić miodem.

Dżem z owoców głogu: najlepiej jest w tym celu użyć owoców głogu jednoszyjkowego (owoc posiada tylko jedną pestkę). Owoce mrozimy przez kilka dni po czym wyciągamy z nich pestki. Na patelnię wsypujemy owoce oraz cukier (najlepiej brązowy). Na 1 kg owoców dajemy 300 g cukru, 1/4 szklanki soku z cytryn oraz 1 łyżeczkę cynamonu. Podsmażamy wszystko do uzyskania gęstej konsystencji. Wszystko blendujemy i gorący dżem wkładamy do słoiczków, które watro zapasteryzować.

Przeciwwskazania: ciąża, laktacja, preparatów nie powinny stosować dzieci poniżej 12 r. ż. Głóg może wchodzić w interakcje z lekami nasercowymi i obniżającymi ciśnienie – stosowanie ich należy skonsultować z lekarzem lub doświadczonym fitoterapeutą.